Arzu Nedir Felsefe? Bir Genç Yetişkinin İçsel Yolculuğu
Hayatımda hep bir arzu vardı; bazen gözlerimin içinde bir ışık, bazen de bir umudu yaşatmaya çalışan yanımda sessiz bir yankı gibi. Kayseri’nin soğuk akşamlarında, çoğu zaman odamda tek başıma, yalnızca düşüncelerimle baş başa kalırdım. Bir şeylere ulaşma arzusu, dünyayı değiştirme isteği, belki de yalnızca kendimi bulma çabası… Arzu nedir felsefe? diye sormak çok fazla şey ifade edebilir ama ben, tam da o anlarda, arzu kelimesinin içindeki boşlukları anlamaya başlıyordum. Arzu, sadece istemek miydi? Yoksa içinde başka anlamlar barındırıyor muydu?
Bir Kıyıda Kaybolan Arzular
Geceyi bir sigara dumanıyla doldururken, içimde hissettiğim bu yoğun duygulara doğru kayıyordum. O kadar çok şey vardı ki aklımda; bitmeyen bir koşu, durmaksızın peşinden sürüklendiğim bir şey. Genç yaşımda çoğu insana göre çok fazla hayal kırıklığı yaşadım, belki biraz fazla hissettim. Ama bir noktada, bir soruyla kendimi bulmam gerektiğini fark ettim: Arzu nedir felsefe?
O gün, Kayseri’nin sokaklarını yürürken, kafamı kaldırıp gökyüzüne bakmak istemiştim. Bazen, umutsuzca ulaşmak istediğim o yüksek nokta… İşte, o noktada o kadar çok arzuyu sığdırmak istedim ki. Ama o an anlamıştım ki, her şey birbirine karışıyor. Hani bir an var ya, bütün arzuların yerini birdenbire hayal kırıklığı alır, işte ben de o anı yaşıyordum. Yani, “Arzular ne kadar peşinden koşulsa da, onların nereye gittiğini anlayamamak da bir felsefe” diyebilirim.
İlk Aşk ve O Kayıp Arzu
Düşüncelerimi en çok zorlayan şeylerden biri de bir zamanlar yaşadığım ilk aşkım olmuştu. İsmail vardı. O zamanlar 17 yaşındaydım. Arzularım, sadece onunla olmak, onunla bir hayatı paylaşmak gibi saf ve temiz duygularla doluydu. Onun gözlerinde kaybolmak istiyordum, her anı birlikte yaşamak… Ama işler pek de beklediğim gibi gitmedi.
O gün, İsmail’le konuşurken, içinde bulunduğumuz anın ne kadar değerli olduğunu fark edemedim. O an, bana aşkın ne demek olduğunu öğretmesi gereken bir insandı ama onunla konuşurken, hep bir eksiklik vardı. Ne istediğimi tam olarak bilemiyordum. Bu yüzden ilk aşkım, bana arzunun hem tatlı hem de acı taraflarını öğretmişti. İsmail, bir anlamda bana, arzuların her zaman ulaşılabilir olmayabileceğini, hatta bazen onları bırakmanın bile olgunlaşma gerektiren bir durum olduğunu gösterdi.
Hayal Kırıklıkları ve Yeni Başlangıçlar
İlk aşkım bittiğinde, kendimi kaybolmuş gibi hissediyordum. Kayseri’nin soğuk akşamları, beni sarhoş ediyordu. Arzularım vardı, ama o kadar da net değildi. Hani bazen insan, çok net bir şey isteyip sonra “Benim için yeterli değil” der ya, işte o noktadaydım. Arzularımın karşısında bir hayal kırıklığıydım. “Ben ne istiyorum?” diye sorarken, aklımda hep bir cevapsız soru vardı.
Ama bir gün, bir sabah… Fark ettim ki arzularım sadece başkaları için değil, kendim için de olmalı. Geceyi geçireceğim bir kitap, bir kahve, bir sıcak ortam. Kendi arzularımı anlamalıydım. “Arzu nedir felsefe?” sorusu burada devreye girmişti. Arzular, başkalarını arzulamak, onlarla bağlantı kurmakla alakalı değil; aslında kendini anlamakla, kendini kabul etmekle de alakalıydı.
Bir Gün Bütün O Arzular Gerçek Olur mu?
Bazen, hayatta bir şeyler peşinden koşarken, o kadar çok şey istiyorsunuz ki, bir noktada bunun ne kadar büyük bir yük olduğunu anlamıyorsunuz. 25 yaşına gelince, bir şeylerin değişmeye başladığını fark ediyorsunuz. Önceki yıllarda, hayatımı başkaları için yaşadığımı düşünürdüm. Birçok insanın arzularını gerçekleştirmeye çalışarak, bir süre sonra kendi arzularımı unutmuştum. Ama şimdi, arzu nedir felsefe diye sormaya devam ettiğimde, şunu kabul ettim: Arzu, sadece bir şeye sahip olma isteği değil; bir anlamda, kendimi anlamak ve buna ulaşma çabasıydı.
O günden sonra, her gün bir günlüğüme yazdım. Bu yazılar, hep bana şunu hatırlattı: Arzu, her zaman bir hedefe ulaşmak değil, o hedefe doğru yol almak demek. O yol, bazen ne kadar uzun ve taşlı olsa da, sonunda bir şekilde kendini buluyorsun.
—
Arzu ve Felsefe: İçsel Bir Yansıma
İşte, bu yazıyı yazarken aklımda en çok kalan şey şu oldu: Arzu nedir felsefe? Arzu, sadece bir isteğin peşinden gitmek değil, aynı zamanda o yolda kaybolan anı, hissedilen heyecanı, yaşanan hayal kırıklıklarını kabul etmekti. Yani, arzulara ulaşmak değil, onlara doğru yürümek de önemliydi. Her yolculuk, kendi içinde bir anlam taşır ve her arzu, insanın hayatına bir iz bırakır.
Bir zamanlar kaybolmuş gibi hissettiğimde, gerçekten o arzularımı bulamayacağımı düşünmüştüm. Ama şimdi, bir yere varmak için değil, yolculuk yapmak için arzularımın peşinden koşuyorum. Belki de felsefe, bir şeyin peşinden koşarken nasıl bir insan olduğumuzu anlamaktır.
—
Sonuç: Arzu ve İçsel Yolculuk
Bugün, Kayseri’nin soğuk akşamında, pencereme dayandım ve gözlerimi kapattım. Arzularımın peşinden gitmek, bazen yorucu olsa da, bana kendimi bulduğum bir yolculuk sunuyor. Arzu nedir felsefe? Arzu, aslında sadece bir hedefe varma isteği değil; o hedefe gitmek için gösterdiğiniz çaba, o yolda kaybolduğunuz anlar ve sonunda, kendinizi bulduğunuz her bir parça… Arzu, bazen sadece bir yolculuk, bazen de bir hedefin çok daha derin anlamıdır.