Kayseri’de Tereciye Tere Satmak: Bir Hikayenin Başlangıcı
Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, aklımda bin bir düşünceyle evime doğru adım atıyorum. Hava soğuk, ama içimde bir sıcaklık var. Belki de sadece içimdeki duyguların sıcaklığı, bir anda her şeyin hızla geçişiyle birleşiyor. 25 yaşına geldim, genç ama bir o kadar da dünyayı anlamaya çalışan biri olarak, hep bir şeylerin peşindeyim.
Bir yandan günlüklerime yazdıklarımın peşindeyim; bazen bir sahne, bazen bir anı… Ama bazen de günlüklerde yazmaya cesaret edemediğim duygularım var. Bugünlerde içimdeki en büyük sorulardan biri, ‘Tereciye tere satmak nereden gelir?’ sorusu. Ne demek bu? Bunu nasıl anlatırım?
Bir Olay, Bir Kelime, Bir Anı
Hikaye, Kayseri’nin en eski pazarında başlıyor. Çocukluğumdan beri her sabah pazara giderken, orada farklı insanlarla karşılaşırdım. Herkes kendi işini yapıyor, her tezgah bir başka dünyaya açılıyordu. Bugün de bu pazara uğrayıp, orada yaşadığım bir olayı hatırlıyorum.
Bir tezgahta tere satmaya çalışan bir adam var. O kadar iştahlı, o kadar tutkulu ki… Ama hemen yanındaki başka bir tezgahta, aynı tereyi, aynı taze yeşillikleri bir başka adam satıyor. Ve ikisi arasında öyle bir rekabet var ki, bir an içim sıkılıyor.
İçimde bir duygusal çelişki başlıyor. Adamın tek derdi, biraz daha fazla tere satmak. Ama bir yanda, bu satılan tereyi satın alan insanlar için bir anlam ifade etmiyor. Hepsi aynı şeyi alıyor. Hem de birbirinin aynısı. İşin içinde biraz ‘tereciye tere satmak’ var aslında. Hepimizin peşinde olduğu, aslında fark etmeden aynı şeylere yöneldiğimiz bir işleyiş.
Bu ne demekti? Hangi biri gerçekten kazanan oluyordu? Herkes kazanç peşindeydi, ama sonunda kaybeden kimdi?
Tereciye Tere Satmanın Yükü
Kayseri’de yaşamaktan keyif alıyorum. Ama bazen yaşamın anlamını sorguluyorum. Çevremde bu tür insanlar var işte. Her gün koşturuyorlar, ama durduklarında yalnızca bir yere varmış oluyorlarmış gibi hissediyorlar. ‘Tereciye tere satmak’ deyimi, bana hep bir şeyleri boşuna yapmak gibi gelir. Ama belki de ben çok fazla düşünüyorum. Belki de bu dünyada insanların yaptığı her şey, eninde sonunda bir başka yerde bir anlam buluyor.
O pazar tezgahının başındaki adam, sabahın erken saatlerinde tereyi satmaya çalışıyordu. Ama bazen hayatında, ya da piyasada hiçbir şeyin tam yerini bulamadığı anlar olur. İşte o anlardan birindeydi. Hangi tereyi satarsa satsın, başka bir adam daha aynı şeyi yapıyordu. Bir tür sonsuz bir kısır döngü gibi.
Beni düşündüren bu. Hayatta bazen hepimizi o kadar çok bir şeyin peşinden koşturuyoruz ki, kendimizi fark etmiyoruz. Sonunda dönüp bakıldığında, yaptığımız her şeyin aslında bir yere varmadığını anlayabiliyoruz.
Bir Adım İleri, Bir Adım Geride
O gün pazarda yaşadığım olayın etkisiyle, kaybolan hayallerimi düşündüm. Belki de sadece bir şeyleri daha iyi yapabilme çabası. Kimseyi kınamak için söylemiyorum. Ama hepimizin bir gün, en basit şeyi bile daha iyi yapmayı amaçladığına dair bir hisse kapıldım. Sonuçta, tereciye tere satmak diye bir deyim var değil mi?
Tereyi satarken, bir yandan da kimin alacağını ve ne zaman satılacağını düşünüyorsun. Ama bunu düşünmek, bazen sadece vakit kaybı gibi geliyor. O yüzden bu yazıyı yazmaya karar verdim. Bir şeyler satmaya çalışırken, bazen başkalarına bir şey anlatmaya çalışan birinin de tereddütleri olabiliyor.
Bazen ben de hayatta öyleyim. Tereciye tere satmak gibi. Kendi duygularımı ya da düşüncelerimi satmak gibi. Ama bazen anlamadığınız bir şeyin, bir başkası tarafından nasıl algılandığını görmek, ne kadar zor olduğunu fark etmek gibi.
Sonuçta, Nedir O Tere?
Kayseri’nin pazarına bir kez daha döndüm. Tereyi satan adamı düşündüm. Tereciye tere satmak; belki de aslında her şeyi en iyi bildiğini düşündüğünde, başkalarına anlatmaya çalışırken yaşadığın hayal kırıklığıydı. Bazen hepimizin yaşadığı bir şey bu: Herkes aynı şeyi yapıyor, ama kimse bir adım öteye gidemiyor. Sonunda, kendine bir şeyler satmaya çalıştığında, bazen kaybediyorsun. Ama yine de durmadan devam ediyorsun. Belki de en değerli şey, yaptığın şeyi sevmen.
Ve şu an düşünüyorum, bazen yaşadığım hayal kırıklıklarını, bazen de kazandığım şeyleri düşündüğümde, tereciye tere satmanın ne demek olduğunu tam olarak anlayabiliyorum. Bazen her şey aynı gibi görünse de, gerçekten de bizim neyi nasıl satacağımız ve neyi nasıl yaşayacağımız çok önemli. Hayat işte…